Mijn onzekerheden tijdens de zwangerschap

Mijn onzekerheden tijdens de zwangerschap

Zo, het is even een tijdje stil geweest op de site. Iets met verbouwen, het hele huis op de kop en daardoor stond het in mijn hoofd ook even op z’n kop. Ik ben namelijk zo’n iemand die rust en regelmaat nodig heeft en als dit even anders is dan anders, ben ik er gelijk helemaal van af. Dus heb ik het bloggen even gelaten voor wat het was. Maar vanaf vandaag ben ik er weer én deel ik met jullie mijn onzekerheden over mijn zwangerschap. Lees je mee?

Eigenlijk ben ik mijn hele leven al onzeker – wie niet? –, maar laat ik dat niet altijd merken aan mensen om mij heen. Vinden ze me wel leuk genoeg? Draag ik wel leuke kleding? Doe ik alles wel goed? Dit waren altijd de vragen die dagelijks door mijn hoofd heen spookten. Tot op een gegeven moment de onzekerheid je leven een soort van beïnvloedt. Dit wilde ik niet meer en heb duidelijk tegen mezelf gezegd dat dit moet stoppen en dat ik goed ben zoals ik ben. Dit begon eindelijk een beetje te werken en begon me steeds beter te voelen. Maar dan, een positieve zwangerschapstest en ineens merk je dat de onzekerheid weer op speelt, maar dan in een andere vorm

1. Het eerste trimester

Gaat alles goed daar binnen? Groeit hij/zij goed genoeg? Is er wel een kloppend hartje te zien op de echo? Geen bloed bij het afvegen? Ik stond er mee op en ging er mee naar bed. Natuurlijk komt deze onzekerheid door mijn eerste zwangerschap, maar het neemt wel de leiding. Geen roze of blauwe wolk terwijl je net een positieve zwangerschapstest hebt, maar dit soort gedachten. Blij dat de 12 weken op een gegeven moment voorbij waren en dat deze gedachten afnamen.

2. De 20 weken echo

Vast voor veel vrouwen een onzeker puntje. De echo waarop je kunt zien of je kindje ‘gezond’ is of dat het duidelijke afwijkingen heeft. Zoals je eerder kon lezen heb ik hier een uitgebreide update mét mijn onzekere momentjes over geschreven. Nog niet gelezen? Hier moet je zijn!

3. Groeit de baby wel goed genoeg?
Omdat je vanaf 20 weken voorlopig geen echo meer hebt, kun je niet duidelijk zien of je kindje wel goed genoeg groeit. Je merkt het aan je buik, maar verder ook niet. Ik ben dan ook zo’n type die mijn buik gaat vergelijken met andere zwangere vrouwen. Even een tipje, niet doen! Elke buik is anders tijdens de zwangerschap. Tijdens de voorlichting over de bevalling werd dat mij even duidelijk gemaakt. Terwijl iedereen vertelde hoe ver ze waren, was dat soms niet aan de buik te zien.

4. Kan ik het allemaal wel?

Ook typisch iets voor zwangere vrouwen als ik het zo lees op internet. Iedereen begint zich tijdens de zwangerschap af te vragen of zij wel een goede moeder is of niet. Nou 1 ding, je kunt niet meer terug. Daar had je dan eerder over na moeten denken. Klinkt hard, maar wel waar toch? 

5. De pijntjes

Zwanger zijn gaat helaas niet zonder pijn, kramp of wat dan ook. De baarmoeder begint te groeien, je krijgt last van harde buiken of er komen andere kwaaltjes aan bod – iets met nierstuwing ofzo – Bij elk pijntje word je onzeker en vraag je je af of het iets ernstigs is. Op een gegeven moment begin je de pijn te herkennen en word je daar gelukkig weer zekerder door.

Ik merk wel aan mezelf dat alle onzekerheid nu een beetje weg neemt omdat we alweer richting het einde gaan. Het laatste trimester is van start gegaan. Nog een paar weken en dan zou ze er al kunnen zijn. Hoe spannend!

Er zullen ongetwijfeld vrouwen zijn die zich in bovenstaande herkennen, onzekerheid is volgens mij typisch een vrouwendingetje.

Bedankt voor het lezen!

Liefs,
Esmee

Volg:
Esmee
Esmee
Share:

2 Reacties

  1. Astrid
    1 december 2018 / 19:34

    Hoi Esmee.
    Wat leuk dat je blogs schrijft. Ik heb ze met veel plezier gelezen. Prachtig. Maar soms ook verdrietig. Ik hoop dat je straks een gezond kindje in je armen kunt houden. Vertrouw daar maar op.

    En wat een prachtige badkamer. Je kunt lekker ontspannen met je dikke buik on bad 😉

    En onzekerheid is normaal hoor. Een bepaalde mate van gezond functioneren. Dat heeft elk mens. Alleen niet iedereen komt daar voor uit.

    Doe maar net als toen ik je tijdens het inwerken als triagist vertelde dat jij op het paard zit. En wie is er dan de baas? En stuurt. Navigeert? Jij.
    Je bent een topper hoor.
    Dikke kus.
    Groetjes Astrid.

    • Esmee
      Auteur
      2 december 2018 / 20:14

      Dankjewel Astrid, super lieve reactie!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?